Dag 42

Sirrush of Shinji’s Star x Quadir’s Cuba von Excalibur

06-11-2019, dag 36

We hadden ons er vannacht al op voorbereid…de portretfoto’s die natuurlijk weer gemaakt moesten worden. Wat zouden onze baasjes nu weer bedacht hebben? Maar, de baas was vandaag niet thuis (vrouwtje natuurlijk wel), dus deze keer geen gekkigheid gelukkig, het was voor ons allemaal al spannend genoeg. Vanochtend mochten/moesten we namelijk één voor één de oprit weer verkennen. De vorige keer op de oprit was onze oma Ghinjo, onze grote steun en toeverlaat, er nog bij…maar, deze keer moesten we het zonder haar doen. We moesten het doen met overopa Raptor (die ons wel in de gaten houdt maar niet met ons speelt) en met mama (die ons ook wel in de gaten houdt, maar dan liever met haar eigen bal speelt). Het mooie was wel, we hoefden niet te poseren. Vrouwtje zou gewoon wat “losse” foto’s van ons maken.

Dachten we na deze fotosessie het spannendste voor vandaag wel gehad te hebben…moesten we vanmiddag één voor één de grote tuin in…lopen op gras! Dat hadden we nog niet eerder gedaan. Maar, gelukkig stond oma Ghinjo ons vol enthousiasme bij de deur op te wachten. We zagen oma stralen van geluk dat ze met ons in de tuin mocht spelen. Mama was er ook bij. Mama liet oma met ons spelen, maar mama hield ons heel goed in de gaten. Toen oma één van ons eventjes flink liet piepen (er gebeurde niks, maar toch, een beetje opvoeding was blijkbaar nodig), was mama er als de kippen bij om te controleren of alles wel goed ging.

Omdat we vandaag alweer vijf weken oud zijn moesten we ook weer gewogen worden, onze baasjes houden zo toch nog een beetje in de gaten of we allemaal wel goed groeien. Nou, we zijn goed gegroeid hoor, de afgelopen week. Gemiddeld wegen we nu 3,8 kilo. En wat zo mooi is, onze gewichten liggen allemaal heel dicht bij elkaar.

En nu gaat u vast hier klikken om onze portretfoto’s te bekijken…we zijn benieuwd wie er allemaal verliefd op ons zijn (geworden).

07-11-2019, dag 37

We waren vanochtend nog niet eens goed wakker of ons vrouwtje kwam alweer met dat herrieding de ren in. We vinden dat ding steeds minder eng, sommigen van ons vinden het nog wel wat eng, sommigen van ons vallen het al aan, maar we vragen ons nog altijd af…wat is dat herrieding? En wat moet dat ding in onze ren?

We kregen vandaag bezoek van Tina en Johnny…en wauw…wat zijn we geknuffeld zeg! Zowel Tina als Johnny hadden onder ons al snel een favorietje, maar gek genoeg viel de één als een blok voor een nette dame, terwijl de ander verliefd was geworden op een stoere kerel. Tja…wat willen ze nu? We mochten ook weer spelen met oma Ghinjo en met onze stoere oom Sabbat. Vanmiddag zouden we weer iets nieuws gaan beleven, maar onze baasjes vonden het buiten te nat en te koud…Wat we zouden gaan beleven, geen idee, maar volgens baasjes zou het iets zijn wat ons in de toekomst veel vreugde moet gaan brengen. Hopelijk mogen we het morgen dan beleven.

08-11-2019, dag 38

Wat een vermoeiend dagje was het zeg! Eerst werden we op de oprit met zijn allen bij elkaar in een ren gezet. Komt in ene het vrouwtje in een auto voorbij gescheurd! Dat mens kan echt niet rijden hoor! Gas geven, abrupt remmen, gas geven zonder weg te rijden, vooruit, achteruit, toeteren…het leek nergens op wat ze deed en als ze dacht daarmee ons onder de indruk te krijgen? Nou…niet gelukt hoor! Vervolgens kwam de baas de ren met een bezem schoonvegen…terwijl wij er in zaten! Hoe dom kan je zijn? Wij hebben die bezem dus maar eventjes met zijn allen aangevallen. Daarna kwam de baas met een fiets voorbij, met een kruiwagen (waar we ook nog samen met mama in moesten zitten) en met een container. Die maakte eigenlijk nog de meeste herrie. Hierna waren we best wel moe geworden en hebben we een tijd lang binnen liggen luieren.

Vanmiddag kregen we bezoek van Monique en Melvin. Zo lief, we kregen van hen te eten (waren onze baasjes blijkbaar vergeten te geven). En daarna mochten we met zijn allen de tuin in, het gras op! Dat was niet zo spannend, veel spannender waren onze familieleden, die ook in de tuin liepen en die onze aandacht opeisten.

Weten jullie waarmee we onze baasjes ook foppen? Met de waterbak! Ze denken elke keer dat we zoveel plasjes doen in de ren…maar, niks is minder waar! We lopen elke keer gewoon dwars door de waterbak heen en verspreiden zo een heleboel water door de ren heen. Dat onze baasjes dat niet door hebben!

09-11-2019, dag 39

Zo…hadden wij even een gezellig dagje zeg! Eerst kregen we bezoek van André en Nanda. Zij keken hun ogen uit, zo waren we gegroeid, volgens hen. En of André het er om deed…hij had sokken aan die niet helemaal heel meer waren…en toen hij weg ging? Tja…die sokken…laten we het daar maar niet meer over hebben…

Ook kwamen Shana en Jasper over vanuit het verre België om met ons allemaal te knuffelen. Al had Shana direct een favorietje…wie dat is? Het zou de look-a-like van haar The FC’s Dirk moeten zijn, onze halfbroer…maar tja…wie van ons lijkt dan op haar mooie Den Dirk? Dat zullen onze baasjes vast wel de aankomende dagen gaan vertellen, want we hebben gehoord dat Shana en Jasper de aankomende dagen nog vaker komen knuffelen.

En toen….toen kwamen ook nog Jeanet, Leroy en de kleine Déon op bezoek. En ja hoor, Jeanet had ook al een favorietje…wat is dat toch met al die favorietjes? Gelukkig voor ons heeft al ons bezoek een ander favorietje, dus…wij komen allemaal aan onze trekken en geen zorgen over onze toekomst! Maar, nu even over de kleine Déon…hij had ook een favorietje, alleen niet één van ons, dus geen Flying V voor hem. Hij had namelijk als favorietje het geweer met de vele geluiden. Alleen…wij reageren daar niet meer op, wij kennen dat geluidje wel…maar onze baasjes en Déon zijn baasjes, die werden zo’n beetje gek van het geluid van het geweer, volgens ons horen ze het nu nog steeds!

We zijn vandaag ook heel stoer geweest, want, toen we met zijn allen en al het bezoek buiten mochten spelen, lag er een hele grote, lange donkere tunnel in de tuin…en die lag zelfs in een bocht. Dus, bij de ingang zagen we de uitgang niet. Maar ja, wij zijn stoer, onze mama is stoer..onze mama denderde door de tunnel heen en hup, wij er gewoon achteraan hè! Wij gingen zelfs zo snel, dat ons vrouwtje er niet eens foto’s van heeft kunnen maken…zo snel waren wij!

10-11-2019, dag 40

Wat was dat gaaf zeg, vanochtend! Mama was de hort op met haar zoon The FC’s Dirk en wij mochten één voor één met ons vrouwtje spelen, zo leuk om ons vrouwtje helemaal voor onszelf te hebben! En even later mochten wij kennis maken met onze halfbroer The FC’s Dirk. Wat een imposante halfbroer hebben we zeg, én wat is hij lief!!

We hebben vandaag ook weer heel leuk bezoek gehad. Natuurlijk van Shana en Jasper, baasjes van Dirk. Maar ook van Teun en Natasja én van Mike en José. En we hebben weer flink geravot met onze ome Sabbat. We hebben zelfs tikkertje met hem gedaan in de lange tunnel. En lachen…wij wonnen…want wij waren sneller de tunnel uit…ome Sabbat bleef namelijk steken (hij is blijkbaar te dik voor de tunnel).

We hebben vandaag ook weer een flinke partij herrie te horen gekregen. Ondanks dat we al goed gewend zijn aan de heavy metal muziek, schrokken we toch wel even van het geluid wat uit de grasmaaier kwam.

2019-11-11, dag 41

Vanochtend vroeg waren onze baasjes niet zo blij met ons, we hadden namelijk een flinke bende van de ren gemaakt. We slapen ‘s nachts nu namelijk niet meer met mama in de ren, dus er wordt voor onze baasjes niet meer schoongemaakt. Dit vieze klusje willen ze onze mama besparen…maar nu zijn onze baasjes zelf de klos!

Nadat we vanochtend eerst weer met ons vrouwtje hadden gespeeld, mochten we ook nog even spelen met Shana en Jasper. Maar vanmiddag hadden we toch de meeste plezier: we hebben ons namelijk weer lekker uitgeleefd met onze ome Sabbat. Het gekke is, we blijven bij hem terug komen, terwijl wij, na het spel met hem, altijd allemaal behoorlijk natte koppies hebben. We vinden het ook leuk om met balletjes in de weer te zijn. En als we met kleine balletjes aan het spelen zijn, lijken we net op jonge katjes, aldus onze baasjes. We rollen de balletjes door de ren, huppelen er achteraan, pakken ze weer op en laten ze dan weer verder rollen. We zijn nu al ballengek! En waar we ook gek op zijn, dat zijn de beloningsbrokjes! Als we buiten aan het spelen zijn en onze baasjes roepen ons en laten dan wat beloningsbrokjes binnen in de ren vallen, dan weten we niet hoe snel we naar binnen moeten.

Vanavond kregen we bezoek van Johnny en Bert. We hebben ze even goed in de vingers en tenen gebeten, bij zulke stoere mannen moet dat kunnen. Alleen namen ze wraak: we werden namelijk door hen op de weegschaal gelegd. Zouden ze gedronken hebben? Het is toch nog geen woensdagavond? Of zal er een andere reden zijn waarom we gewogen moesten worden? Toch niet weer zo’n vieze ontworming die er aan zit te komen?

Baasjes hebben over vandaag een filmpje gemaakt, klik op de foto hieronder om naar het filmpje te gaan.

12-11-2019, dag 42

Dachten we vanochtend toch eventjes dat we ons ontbijt kregen met een toefje slagroom…bleek het geen slagroom te zijn, maar ontwormingsmiddel. Daarom moesten we gisteravond dus gewogen worden.

We hebben vanochtend oma Ghinjo weer de ochtend van haar leven bezorgd, wij mochten namelijk weer één voor één met haar spelen in de grote tuin. Ook nu weer vertelde oma onze baasjes veel over onze karaktertjes. Zo buiten spelen is best wel vermoeiend.

Vanmiddag kregen we weer bezoek van Rijk, Hannie en Jetty. En vanavond werden we geknuffeld door Conny en Bert. Toch wel gaaf dat er zoveel bezoek voor ons komt…maar ja, wij zijn dan ook zo leuk!!!