Dag 20

Sirrush of Shinji’s Star x Quadir’s Cuba von Excalibur

16-10-2019, dag 15

Hebben we er vandaag toch eventjes een wereldreis op zitten zeg! We zijn van de woonkamer helemaal verhuisd naar de keuken. Gelukkig is mama met ons mee op reis gegaan. Nu hebben we heel veel ruimte, genoeg ruimte voor mama om weer makkelijk bij ons te komen liggen.

We moesten vandaag natuurlijk ook weer op de foto met natuurlijk weer dat snarending. Deze keer zorgde de baas ervoor dat we goed kwamen te liggen…maar oh, wat hebben we onze baas aan het werk gezet. Want wij wilden helemaal niet op de foto! Wij wilden op verkenning. Maar, dachten we dat we, nadat de foto was gemaakt, wel weer snel terug mochten naar mama…dat mochten we dus niet! Wij vinden de baas nu eventjes helemaal niet meer leuk, want wat een smerig goedje kregen wij door hem toegediend. En het had ook nog eens een heel smerig kleurtje. Kunnen baasjes wel zeggen dat het goed voor ons is, nou, geef ons maar een ronde aan de tepelbar.

En dachten we na dat vieze goedje eindelijk terug te mogen naar mama…verkeerd gedacht! Gaan onze baasjes ook nog onze nageltjes knippen. Maar, wat we nu niet begrijpen…waarom smeren ze de nagellak dan op onze achterpootjes en niet op onze nageltjes?

Ondanks alle belevenissen vandaag zijn we best goed gegroeid, gemiddeld namelijk 62 gram.

En nu bent u vast nieuwsgierig geworden naar onze portretfotootjes. Klik hier om ze te bekijken.

17-10-2019, dag 16

Onze eerste nacht in de grote ren in de keuken was een groot succes! Heel de nacht konden we lekker tegen mama aan liggen en drinken wanneer we wilden drinken. En als mama ging verliggen, dan kropen we haar gewoon achterna. Onze baasjes hebben ons dan ook de hele nacht niet gehoord!

We verplaatsen ons steeds sneller en tijdens één van onze verkenningsritjes door de ren kwamen we in ene een krant tegen. Wat die daar nou moest? Denken onze baasjes echt dat we over alle ellende in de wereld willen lezen? Wij hebben andere plannen met de kranten…wij gaan ze straks lekker onder plassen!

Oma Ghinjo en ome Sabbat komen elke dag een kijkje bij ons nemen. Volgens ons staat ome Sabbat te trappelen van ongeduld om met ons te kunnen spelen. Hij is zo lief, geeft zoveel likjes en wil het liefst de hele dag bij ons in de ren liggen…maar, dat vindt mama niet goed.

We zijn vandaag gemiddeld 55 gram gegroeid.

18-10-2019, dag 17

We doen nu dagelijks aan gymnastiek: we rekken ons uit, rollen ons om en kruipen over elkaar heen. En we trainen ook onze kaakspieren door soms flink te geeuwen…en jawel…we blaffen al echt! En wat ook echt is…één van ons heeft al dezelfde bijnaam gekregen als onze oom Sabbat: De Terrorist! (Met dank aan Shana, baasje van The FC’s Dirk, de eerstgeboren zoon van Sirrush). Waarom Terrorist? Nou…één van onze broers of zussen is gewoon een echte terrorist, niks meer, niks minder! We zijn wel met zijn allen al begonnen om mama te terroriseren…we kruipen al wat over haar neus heen en sabbelen aan haar oren…maar daarom zijn wij toch geen terrorist?

Wij hebben vandaag ook nog honger moeten lijden zeg…wilden we met zijn allen aan de tepelbar hangen, was mama nergens te bekennen. Bleek ze met onze overopa Raptor aan de wandel te zijn, een rondje bos te doen. Voor ons gevoel bleef mama uren weg…het bleek maar net iets meer als een uurtje te zijn. Vertelde mama ons later: het bos is maar op twee minuutjes rijden…maar ja, die ouwe doet er natuurlijk een uur over om een klein rondje te lopen, overal moet hij snuffelen, overal moet hij zijn poot optillen…dus wees niet boos op mij…Maar ja, op overopa Raptor kunnen wij natuurlijk niet boos zijn! Gelukkig konden we daarna weer genoeg melk drinken en zijn we vandaag gemiddeld 63 gram gegroeid.

19-10-2019, dag 18

We hebben iets nieuws ontdekt: we kunnen ook met elkaar bekvechten! Wel in slow-motion, maar we hebben vandaag al een paar keer geprobeerd zo met elkaar te stoeien. Best wel leuk, eigenlijk. Alleen hebben onze baasjes pech…de foto-apparatuur laat het afweten en ze kunnen nu even niet een foto van ons nemen terwijl we aan het stoeien zijn. Best wel balen voor hen en voor jullie, onze dagboeklezers. Maar, de aankomende weken zullen we nog veel meer gaan stoeien, dus zullen er vast nog wel stoeifoto’s gemaakt kunnen gaan worden.

En weten jullie wat wij heel gaaf vinden? Mama beschermt ons echt gigantisch! Als mama in de keuken loopt en oma Ghinjo of ome Sabbat komt bij ons kijken, dan weet mama niet hoe snel ze haar eigen mama of broer weer weg moet jagen. Mama vindt het nog steeds niet fijn om ons te moeten delen met haar eigen mama of broer, alleen overopa Raptor mag bij ons komen. Toch wel lief hè! Maar ja, oma Ghinjo en oom Sabbat zijn ook ontzettend lief voor ons. Gelukkig kunnen zij wel bij ons zijn als mama eventjes buiten is.

Vanmiddag was even raar zeg…worden we in ene geknuffeld door mensen waarvan we de geur nog niet kenden. Ze waren wel heel lief voor ons. Maar baasjes vertelden ons dat zij niet één van onze toekomstige baasjes zijn, maar dat het familie is van onze eigen baasjes. Jammer genoeg vond mama de familie van onze baasjes soms leuker als ons…We konden wel regelmatig bij mama drinken, maar als mama dacht dat ze van de familie iets lekkers kon krijgen, dan dacht ze aan zichzelf…misschien daarom zijn we vandaag gemiddeld maar 32 gram gegroeid…of misschien wordt de melk van mama gewoon minder? Zo met zijn negenen trekken we haar natuurlijk wel goed leeg.

20-10-2019, dag 19

Beste dagboeklezer die ons gastenboek heeft getekend…je denkt toch echt niet dat wij hier muziek van K3 te horen krijgen hè!!! Wij weten nu al, de enige muziek die wij te horen zullen krijgen zal velen malen beter zijn als de muziek die K3 maakt…aldus onze baas. Feit is wel…we nemen sinds vandaag wel al wat geluiden waar…al waren het wel de jankgeluiden van onze baas. Wat kan hij janken zeg! Niet zo gek dat wij het konden waarnemen.

Voor onze mama was vandaag een dag zonder afleiding. Oké, ze mocht een paar keer vandaag mee aan de wandel, maar de rest van de dag was ze er voor ons. We zijn vandaag dan ook weer goed gegroeid, gemiddeld namelijk 67 gram.

21-10-2019, dag 20

Wat mama vanochtend had weten we niet, maar wat was ze lui zeg! De hele ochtend heeft ze languit op haar zij bij ons gelegen, ons af en toe even wassend, maar voor de rest slapend. Voor ons wel lekker, want zo konden wij uitgebreid weer aan de tepelbar hangen.

Het zal jullie wellicht zijn opgevallen, maar aan onze kontjes (poepjes voor onze Belgische dagboeklezers) hangt iets langs. Wij wisten tot vandaag niet wat het was en wat we er mee moesten, maar sinds vandaag weten we het! Met dat lange ding (onze baasjes noemen dat een staart) kunnen wij heel snel kwispelen en zo onze baasjes laten zien dat we ze herkennen, we kwispelen namelijk als we hen zien, horen of ruiken van blijdschap…ja, echt! En wat ook echt is, we horen mama en onze baasjes de ren in komen nu, we beginnen dan spontaan geluidjes te maken, zo blij zijn we dan.

Vanavond dachten onze baasjes ook slim te zijn, we zouden namelijk één voor één melk van een schoteltje gaan krijgen. Maar, baasjes zijn niet zo slim…ze lieten ons namelijk gewoon met zijn allen bij elkaar. Dus ja, toen de eerste van ons een schoteltje melk voorgezet kreeg en het vrouwtje er een foto van wilde maken, doken we er met zijn allen op af. Weg fotomoment…maar nog erger…weg melk! Want ja, we kiepten het schoteltje natuurlijk gelijk om. Dus pakten baasjes maar snel een groter bord en konden we met zijn allen aanvallen op de melk! Dat was smikkelen geblazen. En daarna had mama flink werk…volgens onze baasjes zijn we grote smeerkezen!

Baasjes hebben een kort fiilmpje gemaakt van ons drink-melk-van-een-schotelfeestje, klik hier om deze te bekijken.

Oja, we zijn vandaag gemiddeld 64 gram gegroeid.