Dag 14

Sirrush of Shinji’s Star x Quadir’s Cuba von Excalibur

09-10-2019, dag 8

Het is alweer een week geleden dat wij één voor één op de wereld stapten. Oké, we zijn nog niet allemaal precies één week oud, maar dat mag de pret niet drukken. Onze baasjes hadden in ieder geval een feestje voor ons in petto: we werden weer één voor één op een kleed neergelegd met weer dat rare snarending erbij en het vrouwtje ging voor ons liggen met iets waarvan ze zei dat het een fototoestel was. Maar of dit nu een feestje was? Een paar van ons vonden het echt een feestje en verkenden het kleed en dat rare snarending, een paar van ons vonden het allemaal wel best en gingen gewoon verder slapen. Maar, een paar van ons vonden het helemaal niks en lieten de stembanden weer werken. Onze baasjes vertelden ons dat we elke week zo op de foto moeten om onze toekomstige baasjes gelukkig te maken. Wij vragen ons af…moet dat echt?

Gemiddeld zijn we vandaag 58 gram gegroeid en wegen we nu gemiddeld 880 gram. Onze baasjes zeggen hier tevreden over te zijn, want ja, we zijn met zijn negenen en mama heeft maar zeven tepels. Dus soms moeten we al wat vechten om aan onze melk te komen.

Maar, we moeten oppassen dat we niet te hard gaan vechten…overopa Raptor bewaakt zijn kleindochter…en ons!

Kijk, mama moet ook op de foto met dat rare snarending
Overopa bewaakt ons? Wat doet hij daar dan? Dat is toch geen waken!
Kan ik niet in een wat groter bakje gewogen worden?

Oja, bent u nu ook niet heel erg benieuwd naar onze portretfoto’s? Wij wel…wij gaan dan ook snel hier klikken om ze te bekijken!

10-10-2019, dag 9

We maken het mama steeds moeilijker om een ruim ligplekje in de werpkist te vinden, we kruipen namelijk al een beetje rond. Vindt ze niet altijd leuk, zeker niet als we niet op een kluitje liggen, maar her en der verspreid door de werpkist. Ze kijkt dan onze baasjes vragend aan…zo van: help me, leg mijn kinders even zo neer dat ik ook kan liggen! En natuurlijk wordt mama dan geholpen. Groot voordeel hiervan is dat onze baasjes ons dan één voor één oppakken en even knuffelen. We weten inmiddels al heel goed hoe onze baasjes ruiken! Én…we worden groter en groter! Vandaag zijn we 64 gram gemiddeld gegroeid. Één van ons weegt inmiddels meer als 1kilo!

11-10-2019, dag 10

Zo…hebben wij onze baasjes ff aan het lachen gekregen zeg!

Af en toe ligt mama niet bij ons in de werpkist. Soms mag ze ook eventjes met haar familie naar buiten. Maar, als ze dan niet bij ons is, dan wil het wel eens gebeuren dat… Ja wat? Nou…lees maar…

Het lukt ons inmiddels al om zelfstandig een plasje en een kakje te doen. Maar, we zijn natuurlijk nog lang niet zindelijk, we doen onze behoefte nog gewoon waar wij vinden dat het gedaan moet worden. En dat is vaak op het kleed, vaak ook naast het kleed…maar omdat we inmiddels ook makkelijker over elkaar heen kunnen kruipen, doen we ook regelmatig een kakje boven op onze broer of zus. En onze kakkleur…tja…die is nog heel licht…dus onze kakkies vallen wel op als ze op ons liggen! En omdat we heerlijk over elkaar heen kruipen, smeren we het lekker over elkaar uit. En tja…onze baasjes moeten dan eerst lachen…pas daarna maken ze ons schoon en halen ze onze mama er weer bij! En mama moet dan weer flink aan de poets…maar ja, daar is ze vrouw voor…

We hebben trouwens ook ontdekt waarom mama vanochtend eventjes niet bij ons was. Ook zij moest op de foto! Het is toch niet te hopen dat ook ons dit soort dingen te wachten staat. Maar ja, met onze baasjes weet je het maar nooit!

In de tijd dat mama gewoon bij ons in de werpkist lag hebben we ervoor gezorgd dat we aan melk niet te kort zouden komen. We zijn vandaag dan ook gemiddeld 73 gram gegroeid. En zes van ons wegen inmiddels meer als 1 kilo! Nog even en de werpkist is echt te klein!

12-10-2019, dag 11

We hebben vandaag even het gehoor van onze mama getest. Ze was namelijk naar onze mening te lang buiten in de tuin…dus wij hebben het op een gillen gezet…even testen of mama ons wel zou horen! Nou…ze hoorde ons hoor! Ze wist niet hoe snel ze weer bij ons in de werpkist moest zijn. Nadeel was toen alleen wel dat we allemaal zo’n gigantische schoonmaakbeurt kregen, dat het eigenlijk nog een wonder is dat onze koppies en kontjes nog zitten daar waar ze horen te zitten. Tja, we moeten mama haar verzetje ook gunnen hè.

Aan de tepelbar begint het nu wel te vol te worden, naar onze mening. Misschien moeten we maar een aparte meidendrinkclub en mannendrinkclub maken. We hebben vandaag namelijk teveel moeten vechten om een tepel…we zijn gemiddeld “maar” 40 gram gegroeid vandaag. Wel is één van ons weer de 1-kilo-grens gepasseerd…nog twee van ons moeten die grens nog passeren, maar dat zal, verwachten onze baasjes, toch niet al te lang meer gaan duren.

13-10-2019, dag 12

Het kruipen door de werpkist heen beginnen we inmiddels wel wat zat te worden. We moeten toch sneller bij de tepelbar van mama kunnen komen. Dus proberen we wat op onze vier pootjes te gaan staan, maar dat valt allemaal nog niet mee. We wiebelen heel wat af en vallen zo maar weer om. Dus nog maar even kruipen blijven en ondertussen hard oefenen.

We oefenen ook onze stembanden weer. Nee, niet op nog meer gillen want daar worden onze baasjes niet vrolijk van, maar op blaffen. Vooralsnog lijkt onze blaf nergens op…maar wacht maar af…binnenkort blaffen wij zo Number of the Beast!

En ja hoor, met een gemiddelde groei vandaag van 64 gram heeft één van ons weer de 1-kilo-grens mogen passeren.

De werpkist wordt schoon gemaakt, mama Sirrush bewaakt ons goed

14-10-2019, dag 13

We hebben weer kennis gemaakt met een andere Star, namelijk met Shapash. Shapash staat niet meer zo stabiel op haar pootjes, dus zij mocht niet in de werpkist met ons kennis maken, maar ze was zo nieuwsgierig naar ons geworden, dat onze baasjes ons gewoon voor haar één voor één hebben opgetild, zodat ze ons allemaal kon besnuffelen.

En vanmiddag kregen we de grootste verrassing van ons leven! We roken een onbekende geur, we voelden dat handen die we nog niet kenden ons optilden en we kregen kusjes van lippen die we nog niet eerder hadden gevoeld. Wat bleek…onze baasjes zijn vandaag 25 jaar getrouwd en zij wilden toch eigenlijk samen nog wel even een romantisch avondje uit hebben…maar ja…ze willen ons natuurlijk niet alleen laten. Maar, hun grote vriendin én tevens grootste vriendin van onze mama, Willy, kwam voor ons zorgen. Daarvoor moest ze eerst wel dik 200 kilometer rijden, maar Willy is wel zo gek om dat te doen. Dus we moesten het een avondje zonder onze baasjes doen, maar wat een liefde kregen we van Willy… Mede dankzij de liefde van Willy zijn we vandaag gemiddeld 63 gram gegroeid en wegen we allemaal al een dikke kilo! Wel een minpuntje vandaag voor onze baasjes: waarom mochten wij niet op de familiefoto?

15-10-2019, dag 14

In de werpkist is het echt dringen geblazen nu. We worden echt te groot al en we zijn mama al vaak te snel af waardoor ze niet weet hoe en waar ze moet gaan liggen…dus we zullen binnenkort wel mogen verhuizen naar een wat grotere ruimte, toch baasjes? En hoewel we vandaag weer volop aan de tepelbar van mama hebben gehangen, zijn we vandaag maar weinig gegroeid: gemiddeld maar 29 gram. Mama heeft ons al gewaarschuwd…als wij vandaag niet heel goed groeien, dan gaat er morgen iets gebeuren wat wij niet leuk gaan vinden. Wat dat zal zijn? Wij hebben echt geen idee. Maar mama spreekt natuurlijk uit ervaring. We gaan er maar niet over wakker liggen, we gaan gewoon lekker aan de tepelbar hangen!

Onze baasjes hebben vandaag wel weer een leuk filmpje van ons gemaakt, klik maar op de foto hieronder om dit filmpje te bekijken.