Oudduitse Herder Of Shinji's Star

Appèl onder belasting

Pakwerk is het meest spectaculaire onderdeel binnen de africhtingsport. Het is ook het onderdeel war de meeste, vaak onterechte, vooroordelen over bestaan. Er wordt te vaak beweerd dat dit onderdeel er voor zorgt dat de Duitse Herdershond een "bijtgrage" hond wordt. Ook als mens over het "bijtwerk" praat, of te wel het pakwerk binnen de VHD, vormt de leek zelfs te snel een verkeerd beeld. Er wordt in het algemeen te gemakkelijk over gedacht, maar pakwerk is in tegenwoordig.

Het is echter zo dat het pakwerk binnen de VHD steeds aan strengere eisen moet voldoen waarbij de hond steeds strakker onder appèl (onder belasting) moet staan. Ook zijn agressieve honden niet gewenst. Het moet vooral duidelijk zijn, dat dit onderdeel als sport gezien moet worden, net zoals speuren en appèl. Dit is heel iets anders dan praktijkgericht de hond trainen op bijtwerk. Het kan niet vaak genoeg benadrukt worden, dat de hond op een eerlijke manier opgebouwd wordt en dat deze geleerd krijgt op een speciale manier mouw te bijten en dat er nergens anders op gebeten mag worden. Dit in tegenstelling tot de KNPN, waarbij de hond op het hele pak mag bijten.

Tijdens het pakwerk wordt tevens de belastbaarheid van de hond getest. De geleider staat tijdens het programma vaak op een grote afstand er er wordt dus van de hond verwacht dat deze genoeg moed en vechtlust bezit om "het werk" alleen op te knappen. Vooral in de bewakingsfase wordt de belastbaarheid van de hond getest.

De hond wordt opgebouwd beginnend met een jute zak. Van hieruit gat men over op een bijtrol waar een jonge hondenmouw de volgende prooi is. Uiteindelijk moet de hond in staat zijn om op een "harde" mouw fatsoenlijk te bijten. Zoals hierboven vermeld, wordt geleerd dat de mouw de prooi is en dat de hond daarvoor werkt. Vaak ziet men de hond deze "prooi" doodschudt. Dit is hetgeen ook in de natuur gebeurt als een dier een prooi vangt en deze van het leven berooft.

Tijdens het pakwerk moet de hond een volle, vaste en harde beet tonen. Hij moet tevens bestand zijn tegen de stem- en stokdreigingen van de pakwerker. Tijdens het gevecht dat de hond levert met deze pakwerker worden er ook stokslagen gegeven. Dit gebeurt met de zgn. "softstok" en de slagen worden geplaatst op de beschermde delen van het lichaam van de hond.

Een goed getrainde hond kan heel goed schakelen tijdens het pakwerk. Van het ene moment moet hij kunnen omschakelen en va de drift die er is tijdens het bijten tot een goed onder appèl staande hond. Ook is het perfect mogelijk om direct na het pakwerk met de hond tussen de mensen te lopen zonder dat de hond agressief gedrag toont. Duidelijk mag zijn dat men niet bezig is om van de Duitse Herder, die wel allemaal graag zien werken, een agressieve hond te maken met de kans om op de lijst van bijtgrage honden te komen. Men is met sport bezig en ook het pakwerk moet, net zoals het speuren en appèl, als sport gezien worden en totaal niet als praktijkgericht beschouwt worden.

Voor het oefenen met de hond in het pakwerk geldt hetzelfde als bij speuren en appèl. Er zijn vele wegen naar Rome, maar het uiteindelijke resultaat moet te allen tijden binnen het VH-programma passen en agressieve honden zijn niet gewenst.

Als eerste willen wij duidelijk stellen dat het pakwerk wat binnen de VDH gedaan wordt, totaal anders is dan het pakwerk bij de KNPV. De twee programma's zijn totaal niet te vergelijken. Eén groot verschil is dat bij de VDH de hond geleerd wordt om op een bijtarm te bijten. Dit is ook de ENIGE plaats waar de hond mag bijten.
Indien er in het onderstaande stuk over stokslagen geschreven wordt, houdt dat in dat er tijdens het programma door de pakwerker stokslagen gegeven wordt aan de hond. Deze slagen gebeuren met een softstok en worden op de beschermde delen van het lichaam van de hond geplaatst. Normaal gesproken kan een hond (zeker één die goed is opgebouwd) hier zonder probleem tegen.
Als er over dreiging gesproken wordt houdt dat stemdreiging in, waarbij de pakwerker schreeuwende/verjagende geluiden maakt, en of stokdreiging waarbij er met de bovengenoemde softstok gedreigd wordt zonder de hond daarbij te raken.

Het onderdeel pakwerk binnen de VDH bestaat uit 3 niveaus. Het VH 1, VH 2 en VH 3. Hetzelfde als de onderdelen speuren en appèl. Anders dan bij de andere twee onderdelen MOET de hond 80 punten halen om te slagen.
Ook wordt de drang tot inzet, moed en belastbaarheid getest en beoordeeld tijdens het pakwerk.
Het VH 1 programma bestaat uit het revieren van twee verstekken waarbij in het tweede verstek de pakwerker staat. Bij de pakwerker aangekomen moet de hond dit aangeven door te gaan blaffen. Dit blaffen moet aanhoudend zijn. Tevens moet de hond constant de pakwerker in de gaten houden. Dit onderdeel komt ook in het VH 2 en VH 3 programma terug. Hierna volgt het afstand stellen. Dit is de oefening waarbij de hond op grote afstand los naar de pakwerker gestuurd wordt en zijn aanval moet pareren. Ook hierbij moet de hond na het stilstaan van de pakwerker los laten.
Na deze oefening moet de geleider de pakwerker naar de keurmeester begeleiden waarna het pakwerk beëindigd wordt. Tijdens het gehele programma moet de hond te allen tijden onder appèl staan van de geleider. Een hond die niet lost ZAKT onherroepelijk; een hond die niet in de hand van de geleider is ook.
Het VH 2 programma bestaat uit 4 verstekken revieren. Hierna volgt wederom het aanblaffen in het verstek waar de pakwerker staat. De hond moet nu uit het verstek geroepen worden en aan de linkerkant van de geleider gaan zitten. Hierna wordt de pakwerker uit het verstek geroepen en gefouilleerd. Op teken van de keurmeester vlucht de pakwerker weg en moet de hond deze vlucht verhinderen. Dit is wederom door goed en hard en vol in te bijten. Nadat de pakwerker stil staat moet de hond lossen. Na enkele tellen wordt er een overval op de hond gedaan door de pakwerker waarbij ook twee stokslagen gegeven worden. Na het lossen gaat de geleider naast de hond staan en volgt er het zgn. rugtransport. Dit houdt in dat de pakwerker voor de combinatie loopt en op 5 meter gevolgd wordt door geleider met hond. Op teken van de keurmeester volgt een overval op de geleider die de hond moet pareren. Na het gevecht en lossen volgt zijtransport naar de keurmeester. Hierna moet de geleider wederom naar het einde van het veld lopen waarna het afstand stellen volgt. Nadat deze oefening is afgelopen moet de geleider met hond de pakwerker naar de keurmeester brengen waarna het programma afgelopen is.
Het VH 3 programma is identiek hetzelfde als het VH 2 maar er volgt na het lossen, na het afstand stellen, nog een overval op de hond waarbij er wederom twee stokslagen gegeven wordt.

Ondanks het feit dat dit het spectaculairste onderdeel binnen de africhtingsport is, moet de hond tegenwoordig goed onder appèl staan. Men kan het niet meer permitteren om de hond niet meer onder appèl te hebben. Ook is het zo dat men te allen tijden met sport bezig is en dat agressiviteit ook niet gewenst is.
Voordat men eender welk pakwerk examen doet, moet de hond in het bezit zijn van het VZH diploma.
Tevens is men afhankelijk van een pakwerker. Bij de andere onderdelen is men "alleen" bezig, maar tijdens het pakwerk moet men een pakwerker hebben.
Binnen de VDH kan men op examens en of wedstrijden alleen pakwerk doen indien men in het bezit is van een pakwerkerslicentie. Deze kan men behalen door speciaal daarvoor georganiseerde examens. Deze volgen meestal op de zgn. pakwerkerscursus.
Er bestaan drie soorten pakwerkerslicenties t.w. kringgroeppakwerker, wedstrijdpakwerker en all-round pakwerker.
De eerste mag op alle examens het pakwerk verrichten, maar niet op wedstrijden. De wedstrijdpakwerker mag op examens en wedstrijden als pakwerker fungeren maar niet op de hoofdevenementen.
De all-round pakwerker mag op alle evenementen het "pak aan doen". Het is echter wel zo dat ook de pakwerker beoordeeld wordt en dat deze ook aan eisen en kwalificaties moet voldoem om de licentie te behouden

Bron: