Aldaar aangekomen troffen we een enorm veld aan met een stuk of honderd kleine houten hondenhokken met bij elk hok een husky. Natuurlijk zijn we gaan kennismaken met alle honden. Alle honden vonden het heerlijk om aangehaald en geknuffeld te worden. Sommige honden stonden rechtop tegen je aan en lieten je niet meer los. Na het diner heerlijk de sauna in, nog wat borrelen (alleen bier, want wijn is niet te betalen) en toen naar bed. Op dinsdagochtend gingen we eerst de iso-pakken uitzoeken en de speciale laarzen. Nadat ons was voorgedaan hoe we de honden moesten inspannen, hoe we de slee moesten bedienen en wat de commando's in het Fins waren, mochten we de honden gaan halen. We waren met een groep van zes personen en één gids. Ieder kreeg een eigen span honden, de vrouwen vier en de mannen vijf honden. Alleen de gids kreeg geen honden;

die ging met een sneeuwscooter (en dat bleek al snel nodig te zijn ook). De honden die voorop kwamen te lopen waren de leiders, de achterste honden waren de echte binken, de sterke honden. De vijfde hond bij de mannen was een jonge hond die nog ervaring op moest doen. Het ophalen van de honden was een flink karwei. De honden hebben in de gaten dat ze voor de slee mogen en worden dan zo gigantisch enthousiast, dat je met name bij de sterke honden je hakken goed in de sneeuw moest zetten, anders zou je zo omver getrokken worden. De honden moesten worden ingespannen en toen ging het gebeuren: voor het eerst met de slee op pad voor een proefrit van 3,5 uur door de Finse bossen. De honden waren niet meer te houden en hoe langer het duurde voordat we weggingen, hoe harder ze tekeer gingen. Bij deze proefrit zijn wij toch wel een paar keer met onze neus in de sneeuw terechtgekomen. Je moet toch wel even wennen aan het bochtenwerk, de snelheid van de honden en het afremmen. Na deze eerste rit weer lekker de sauna in, bij een houtvuurtje zalm gaar gestoofd en heerlijk gegeten. Woensdag ging het er toch echt van komen. De honden halen en dan eindelijk op pad voor de echte safari. Het was prachtig weer, lekker zonnetje en een temperatuur van ongeveer -5°C.m dus tijd om te starten. De dagen van de safari zagen er als volgt uit:

's Ochtends zo rond een uur of half acht werden we geacht te ontwaken. Meteen na het opstaan moest er warm water geregeld worden voor het voer van de honden. Water mengen met brokken, even laten weken en dan de honden eten geven. Daarna zelf ontbijten, brood smeren voor de lunch en de spullen weer inpakken en op de slee leggen. De hut moest nog even worden aangeveegd en dan waren we weer klaar voor vertrek. Dit was eigenlijk het mooiste moment van de dag, want dan waren de  honden zo enthousiast, dat je elkaar buiten bijna niet meer kon verstaan. Het inspannen van de honden kostte altijd flink wat energie, want de honden waren zo fel dat je ze soms bijna niet meer kon houden. Het gevolg was dan ook dat we elke ochtend het eerste half uur na de start wel een paar keer in

de sneeuw aan het happen waren. Vooral als we én een hobbel over moesten én een bocht moesten nemen én dan ook nog eens moesten remmen ging het mis. De honden hebben dan zo'n power... We trokken zo'n uurtje of 3-4 rond en dan was het tijd voor de lunchpauze. Hiervoor moesten we zelf een zitkuil in de sneeuw graven, een vuurtje stoken in het midden van de zitkuil en sneeuw smelten voor de soep, koffie en thee. Bij elke lunch werden worsten gegrild en werden donuts opgewarmd.

Tijdens de lunchpauze lagen de meeste honden te rusten, maar sommige honden moesten tot rust worden gemaand, omdat ze anders hun bek niet dicht hielden. De lunchpauzes duurden zo'n 1,5-2 uur. Heerlijk op het gemakkie, lekker in de zon. Na de lunch zetten we onze reis voort en kwamen we zo rond een uur of zeven aan bij de overnachtinghut. Daar aangekomen spanden we de honden uit en legden we die aan een kabel. Direct moest er water gehaald worden: hiervoor moesten we of afdalen naar een rivier en daar een gat hakken of in een meer een gat hakken. Ook moesten er drie vuurtjes aangestoken worden: één in de hut om de hut op te warmen en twee in de sauna, voor het opwarmen van zowel de sauna als het water. Dan was het tijd voor koffie met cognac. Na 1,5-2 uur was het water voor de hondenbrokken meestal wel warm genoeg en werden de brokken gemengd met het water. Daarna moesten natuurlijk alle honden eten. En als het eetfestijn achter de rug was, gingen wij zelf uitgebreid de sauna in met als afsluiter een sprong in een wak in een meer (brrrrrr, maar wel lekker). Ook moesten er buiten nog kaarsjes neer gezet worden, want anders kon je het toilet niet vinden. Een echt toilet was het natuurlijk niet. Op zo'n 50 meter van de hut stond een houten wachterhuisje met daarin een plank met een gat erin. Stinken deed het niet, want daar was het te koud voor. Tot slot mochten wij zelf ook nog dineren (ondertussen was het al 22.30-23.00uur geworden). Na het eten het stapelbed opkruipen in een heerlijk donzen slaapzak, een paar uurtjes slapen en dan brak de volgende dag weer aan en begon het hele gebeuren weer op nieuw.

Na vier dagen safari kwamen we weer terug op de huskyfarm, waar we uitgebreid afscheid namen van de honden. 's Avonds nog even heerlijk de sauna in, uitgebreid dineren en de volgende dag weer naar huis. 's Avonds thuisgekomen werden we verblijd door onze eigen honden, die inmiddels uit het pension waren gehaald. Ze waren heerlijk gewassen en waren, gelukkig, blij om ons te zien. En wij waren natuurlijk blij om onze doggies weer te zien.